Καλώς Ορίσατε στην Χώρα με Τα Αρνιά

Καλώς Ορίσατε στο Blog για τα αρνιά!

Σκοπός αυτού είναι να ανταλλάσονται κάποιες ιδέες και απόψεις για τα κοινωνικά και πολιτικά happenings στην στάνη που ονομαζούμε Ευρωπαϊκή Κύπρος.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΜΙΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ BLOG, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΕΧΕΙ ΓΝΩΜΗ.

ΟΛΑ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΠΡΟΣΔΕΚΤΑ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΥΒΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΑΞΟΥΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΘΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΥΠΟΒΙΒΑΖΟΥΝ ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΚΑΙ ΥΠΟΤΙΜΟΥΝ ΤΗΝ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ!

Κυριακή 8 Μαρτίου 2009

"Μα που μας εκάτσαν σιορ"....Η κοσμοθεωρία των τελευταίων θέσεων του αεροπλάνου

Δεν ξέρω πόσοι βίωσαν το σύνδρομο των τελευταίων σειρών σε αεροπορική πτήση, αλλά αν το δουλεψει κάποιος στο μυαλό του μόνο για γέλια είναι.

Ποιά ακριβώς είναι η διαφορά της θέσης 15Α (στην μέση του αεροπλάνου) με την θέση 25Α στο πίσω μέρος του αεροπλάνου; Να μου πει κάποιος εμένα του αδαή. Βλέπεις καλύτερα όταν είσαι ποιο μπροστά, ακούεις καλυτέρα, έχεις καλύτερη εξυπηρέτηση, τρώεις το (φοβερό) φαή του αεροπλάνου πιό ζεστό,....τι; Ποιό είναι ακριβώς το πλεονέκτημα των πιό μπροστά θέσεων ή ποιό είναι ακριβώς το μειωνέκτημα των πίσω θέσεων;

Σχόλια του είδους "εβάλαν μας πίσω πάλε", "εκάτσαν μας τέλεια πας τον νούρο", και τι ακριβώς χάνεις όταν κάτσεις στις πίσω θέσεις;

Το κωμικοτραγικό είναι ότι τα σχόλια αυτά τα ακούς από όλες τις ηλικίες και όλα τα βιωτικά και εκπαιδευτικά επίπεδα! Αν το ακούσεις από κάποιο ηλκιωμένο που μπαίνει σε αεροπλάνο μια φορά κάθε καμπόσα χρόνια και που έχει μεγαλώσει σε άλλες εποχές, τότε το δικαιολογείς, γιατί κάποιες ηλικίες δεν μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο που σκέφτονται. Δεν το ακούς όμως μόνον από κάποιες ηλικίες, είναι φαινόνεμο που το βλέπεις να συμβαίνει σε όλες τις ηλικίες. Ανθρωποί οι οποίοι μπορεί να ταξιδεύουν 4-5 φορές τον μήνα, κάθε φόρα που θα τους βάλουν στις πίσω θέσεις μουρμουρούν και δισανασχετούν σαν μικρά παιδιά που τους πήραν τα παιγνίδια τους. Οι πίο μορφώμενοι δε, που νομίζουν ότι δικαιούνται περισσότερα πάνω στις πτήσεις γιατί ταξιδεύουν περισσότερο ή επειδί διαβάζουν περισσότερα περιδικά ή επειδί έχουν ίντερνετ στο σπίτι και "ξερουν κουβέντες", ξεκινούν το πρόβλημα και κάνουν θέμα στα σημεία του check-in όπου διαπληκτίζονται με τους υπαλλήλους γιατί να τους βάλουν πίσω.

Είναι ένα σύνδρομο σιωπηλής διαμαρτηρίας. Ακούς του "αδικημένους" να διαμαρτύρονται ψιθυριστά στους διπλανούς τους, "που μας εκάτσαν δακατω δά", "εν είσιεν πιο μπροστά να μας βάλει τούτη" και το άτομο δίπλα συμφωνεί και συμπονεί τις πλήστες φορές και επαυξάνει. Το πράγμα παίρνει διαστάσεις και γίνεται κωμωδία, γιατί ο ένας κολλά τον άλλο και βρίσκουν "ποκούμπι" στον "πόνο" και στη "φοβερή αδικία την οποία έχουν υποστεί"! Αν δε η αερογραμμή είναι και άλλης χώρας, τότε τα πράγματα είναι ξεκάθαρα, "εδώσαν τις καλές τις θέσεις στους δικούς τους και επετάξαν μας εμάς στις πίσω θέσεις"....για να μεν θορούμεν καλά έξω!

Δεν ξέρω αν αυτό το κλάμα συμβαίνει και με επιβάτες άλλων χωρών (δεν το έχω προσέξει να συμβαίνει), αλλά στην περίπτωση μας, νομίζω είναι μέρος της υπόλοιπης κλαμένης και δουλοπρεπή μας κουλτούρας! Διαμαρτυρόμαστε ψιθυριστά, μπας και μας ακούσουν ότι έχουμε πρόβλημα και διαμαρτυρόμαστε για ασήμαντα και γελοία πράγματα ενώ αφήνουμε σοβαρά και ουσιώδη θέματα να περνούν απαρατήρητα γιατί έτσι μας συμφέρει.

Παρατηρείστε τους....οι άνθρωποι των πίσω θέσεων!

Δεν υπάρχουν σχόλια: